Koszyk 0
/Studiujesz pielęgniarstwo? Na pewno masz dużo wolnego czasu i nie musisz zbyt dużo się uczyć. Przecież pielęgniarstwo to nie lekarski. Nie przesadzaj./ Milion razy spotkałam się z takim stwierdzeniem. Po trzech latach ciężkiej harówki mogę stwierdzić jedno. Jeśli wypowiadasz takie słowa, nie wiesz nic na temat tych studiów.
Bardzo często spędzałam na uczelni i w szpitalu więcej czasu niż w domu. Wykłady cały czas od 8 do 19? Nie ma problemu. Cztery 12-godzinne dyżury pod rząd? Jasne. Nauka po nocach? Oczywiście, tylko wtedy. Egzaminy o 17, zaraz po praktykach w szpitalu? Pestka!
Podczas pierwszego spotkania z opiekunem roku, usłyszałam słowa /pierwszy rok będzie dla was bardzo trudny, pewnie z połową osób już się nie zobaczymy. Imprezy zostawcie sobie na drugi i trzeci rok/. Na drugim i trzecim roku czasu było jeszcze mniej.
Lista przyjętych osób zamykała się na około 220 numerze. Po pierwszym roku zostało nas tylko 128 osób. Część studentów zrezygnowała sama, część nie zdała fizjologii, anatomii i podstaw pielęgniarstwa, czyli trzech największych przedmiotów na pierwszym roku. Kilka osób po pierwszym kontakcie z pacjentem stwierdziła, że to nie dla nich. Jednostki poprawiając maturę dostały się na lekarski.
Pielęgniarstwo to kierunek, który wymaga ogromnego nakładu nauki, pracy i konsekwencji. Najtrudniejszym momentem dla każdego studenta tego kierunku jest sytuacja, kiedy znajomi dopiero zaczynają imprezę, a on musi ją kończyć, bo następnego dnia o 7.00 musi stawić się w szpitalu.
Wszystkie trudy tych trzech lat wynagradza moment, kiedy nakładają ci na głowę czepek, odbierasz prawo do wykonywania zawodu, a w twojej kieszeni widać pieczątkę, w twoim ulubionym kolorze. Gdybym jeszcze raz miała wybierać studia, bez chwili zastanowienia wybrałabym znów Pielęgniarstwo.
Wszystkim osobom, które w tym roku rozpoczynają swoją przygodę z tym kierunkiem studiów, życzę dużo sukcesów i siły! Wpis ten rozpoczyna całą serię postów dotyczących studiów. Będą one udostępniane w każdy wtorek. Zapraszam ;)
